Η διαδρομή από το Διδυμότειχο ανατολικά στο Πύθιο αποτελεί το αντιπροσωπευτικότερο δείγμα του μεγαλείου της φύσης του Έβρου. Η διαδρομή δίπλα στις όχθες του ποταμού Έβρου και τόσο κοντά στην απέναντι Τουρκία καταλήγει στο Πύθιο, το ανατολικότερο χερσαίο σύνορο της χώρας.

Το Πύθιο είναι γνωστό για το κάστρο του, το κάστρο του Καντακουζηνού, που ήταν το σπίτι του πριν γίνει αυτοκράτορας του Βυζαντίου. Ενα κάστρο που δεν κατάφερε ποτέ να γίνει επισκέψιμο, παρά τις κατά καιρούς προσπάθειες συντήρησης και ανάδειξής του – μόνο που φωτίζεται τα βράδια. Το Κάστρο του Πυθίου χτίστηκε στις αρχές του 14ου αιώνα, σώζονται σε καλή κατάσταση οι δύο τετραώροφοι πύργοι του και αποτελεί λαμπρό παράδειγμα στρατιωτικής αρχιτεκτονικής των τελευταίων βυζαντινών χρόνων.

Το Πύθιο επί Τουρκοκρατίας λεγόταν Κούλελι Μπουργκάζ συνδυασμός των δυο λέξεων της τουρκικής προέλευσης που σημαίνουν πυργόκαστρο και είχε αναπτυχθεί σε παρακλάδι του δρόμου από την Αδριανούπολη προς το Διδυμότειχο. Κατά τους χρόνους της επανάστασης το χωριό έγινε γνωστό διότι εδώ ετάφη ο πατριάρχης Κύριλλος ΣΤ΄, ο οποίος απαγχονίστηκε στην Αδριανούπολη το 1821. Ο τάφος του υπάρχει ακόμα μέχρι σήμερα σε αυλή σπιτιού στο Πύθιο.