Κάτι τρέχει στον Έβρο

Αναστάτωση προκλήθηκε πριν λίγες ημέρες στο κεντρικό Έβρο, όταν η τοπική κοινωνία πληροφορήθηκε το περιστατικό άσκησης βίας σε βάρος εκπαιδευτικού που εκτυλίχθηκε σε σχολείο πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Όλα συνέβησαν σε νηπιαγωγείο του Τυχερού, όταν σύμφωνα με τις μαρτυρίες, μία μητέρα άσκησε λεκτική αλλά και σωματική βία σε εκπαιδευτικό.

Μία "αμυχή" στο σαγόνι του παιδιού της ήταν αρκετή για να εξοργίσει τη μητέρα, η οποία έσπευσε να βρει τη νηπιαγωγό μαζί με το σύζυγό της και να προβεί σε εξύβριση, απειλές και βιαιοπραγία εναντίον της.

Σε ανακοίνωσή του το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Περιφέρειας Σουφλίου καταδικάζει την ενέργεια της μητέρας  ενώ εξάρει τη στάση της εκπαιδευτικού, η οποία δεν αντέδρασε, καθώς παρών στο περιστατικό ήταν και το παιδί.

Η ανακοίνωση είναι η εξής:

"Το Δ.Σ. του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Περιφέρειας Σουφλίου καταδικάζουμε, σύμφωνα με όσα γνωρίζουμε από μαρτυρίες της συναδέλφισσάς μας Κ. Τ., την ενέργεια μητέρας να υβρίσει, να απειλήσει και εν τέλει να βιαιοπραγήσει απέναντι της μέσα στο χώρο εργασίας της (Νηπιαγωγείο Τυχερού Έβρου) και εν ώρα εργασίας.

Επίσης καταγγέλλουμε και καταδικάζουμε την ανάρμοστη, με βάση τις μαρτυρίες της συναδέλφισσάς μας και πληροφοριών που έχουμε, συμπεριφορά του συζύγου της (ένστολου στρατιωτικού) και πατέρα του νηπίου, ο οποίος βρισκόταν μπροστά στο περιστατικό χωρίς να αντιδράσει ή να εμποδίσει τη βίαιη στάση και δράση της συζύγου του .
Επιπλέον ως παιδαγωγοί καταδικάζουμε τη στάση και των δύο γονέων οι οποίοι εξαπέλυσαν τις ύβρεις, τις απειλές και τη χειροδικία μπροστά στα μάτια του παιδιού τους. Τι ψυχολογικές και ψυχικές συνέπειες μπορεί να έχει για το παιδί τους μία τέτοια στάση; Γιατί, απ’ όσο μπορούμε να γνωρίζουμε, όλα αυτά έγιναν μάλλον από το υπέρμετρο ενδιαφέρον που έδειξαν οι γονείς για μία απλή αμυχή που είχε το παιδί τους στο σαγόνι του μετά από μία σύγκρουση που είχε με ένα άλλο νήπιο κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού τους και στο οποίο προσφέρθηκαν οι πρώτες βοήθειες από τη νηπιαγωγό, ως όφειλε. Γιατί λοιπόν, όταν χτυπούσε η μητέρα τη δασκάλα του παιδιού της, δε σκεφτόταν τις συνέπειες που μπορεί να έχει όλο αυτό το γεγονός στον ψυχικό κόσμο τους παιδιού της; Που είναι αλήθεια το υπέρμετρο ενδιαφέρον και η ευαισθησία που έπρεπε να έχει επιδείξει και να μην οδηγηθεί σε μια τέτοια στάση;

Τέλος συγχαίρουμε και θαυμάζουμε τη στάση της συναδέλφισσάς μας, η οποία μπροστά στα μάτια της μαθήτριάς της δεν αντέδρασε καθόλου απέναντι στη λεκτική, ψυχολογική και σωματική βία που της ασκήθηκε από τους γονείς για να μην επιβαρύνει ακόμα περισσότερο την ψυχολογία του παιδιού.

Όλο αυτό το γεγονός θα πάρει απ’ όσο ξέρουμε, με βάση τη μήνυση που πρόκειται να κατατεθεί από τη συνάδελφο Κ. Τ., το δρόμο της δικαιοσύνης, η οποία πιστεύουμε θα κάνει άξια τη δουλειά της και θα αποδώσει τη δέουσα προς όλο το συμβάν δικαιοσύνη γιατί αυτό το περιστατικό θα πρέπει να αποτελέσει ένα παράδειγμα προς αποφυγή κάποιου αντίστοιχου στο μέλλον. Και επειδή είναι ένα περιστατικό που δεν πρέπει να μείνει κλειστό μόνο στα όρια του Συλλόγου μας ζητούμε από όλους τους επίσημους φορείς (ΔΟΕ, ΑΔΕΔΥ, Συλλόγους εκπ/κων του Νομού) να καταδικάσουν το γεγονός και να συμπαρασταθούν ηθικά και πρακτικά στο δύσκολο κυρίως ψυχικά μέλλον της συναδέλφισσάς μας αλλά και του Συλλόγου μας, ο οποίος θα κάνει ό,τι μπορεί για να αποδοθεί δικαιοσύνη στηρίζοντας τη νηπιαγωγό κ. Κ. Τ.."