Κάτι τρέχει στον Έβρο

Την στιγμή που η Επιτροπή Ανταγωνισμού ξεκινά για πολλοστή φορά έρευνες για τις «φουσκωμένες» τιμές βασικών καταναλωτικών ειδών, οι οποίες είναι σημαντικά υψηλότερες από τις αντίστοιχες τιμές των προϊόντων σε άλλες χώρες της Ε.Ε., οι μισθοί, οι συντάξεις και τα εισοδήματα των Εβριτών καταρρέουν. Ανήκοντας σε μία από τις φτωχότερες περιφέρειες της Ευρώπης, οι κάτοικοι του Έβρου δυσκολεύονται ή ακόμη αδυνατούν να εξασφαλίσουν βασικά είδη για τη διαβίωσή τους.

Κι ενώ όλα αυτά συμβαίνουν στον δικό μας Έβρο, αρκετές χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, στο κρατίδιο του Ζάαρ, στη δυτική Γερμανία, οι πολίτες ευημερούν. Το κρατίδιο του Ζάαρ παρουσιάζει, αναλογικά, ορισμένες ομοιότητες με το νομό Έβρου. Για παράδειγμα, το Ζάαρ συνορεύει με τη Γαλλία και το Λουξεμβούργο, γεγονός που δίνει αρκετή ώθηση στον τουρισμό της περιοχής, όπως επιχειρείται να συμβεί και με την περίπτωση της γειτνίασης του Έβρου με την Τουρκία και τη Βουλγαρία. Το μεγαλύτερο ποσοστό των εργαζομένων της απασχολούνται στο δημόσιο τομέα και την αγροτική παραγωγή, όπως και στον νομό μας. Σε ό,τι αφορά το υδάτινο στοιχείο, και οι δύο περιοχές διατρέχονται από ποτάμια, το Ζάαρ από τον ποταμό Ζάαρ και ο Έβρος, από τον ποταμό Έβρο! Παράλληλα, Έβρος και Ζάαρ διαθέτουν πανεπιστημιακές σχολές.

Περνώντας στις διαφορές των δύο περιοχών, που είναι αυτές που «πονάνε», μένουμε στο θέμα του ποταμού. Ενώ το δικό μας ποτάμι συνήθως δημιουργεί προβλήματα, στην περίπτωση του γερμανικού κρατιδίου, το ποτάμι έχει μεγάλη οικονομική σημασία, καθώς είναι απαλλαγμένο από προβλήματα πλημμυρών και ρύπανσης.

Στο Ζάαρ, η ανεργία είναι σχεδόν άγνωστη λέξη. Το 1999, ήταν στο 10,8%, το 2001 έπεσε στο 9%, το 2005 ανέβηκε και πάλι στο 10,7% και έκτοτε βρίσκεται σε πτώση, φτάνοντας το 2012 στο 6,7%! Την ίδια στιγμή, «η ανεργία στον Έβρο ξεπερνά το 40%, έχει αδειάσει ο νομός μας» δηλώνει ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Έβρου Απόστολος Γκιγκούδης, ενώ καθημερινά προστίθενται νέοι άνεργοι στη λίστα του τρόμου.

Ζαλάδα προκαλούν και οι μισθοί που ισχύουν στο γερμανικό κρατίδιο. Ο μέσος καθαρός μισθός φτάνει τα 1.350 το μήνα. Πωλήτρια σε φούρνο του Ζάαρ, αμείβεται με 18.660 ευρώ τον χρόνο, μεικτά. Οδηγός λεωφορείου με 22.800 ευρώ τον χρόνο, επίσης μεικτά, ενώ καθαρίστρια με 19.500 ευρώ τον χρόνο, μεικτά. Στη δική μας περιοχή, ο μέσος μισθός είναι στην καλύτερη περίπτωση στο ήμισυ του μέσου καθαρού μισθού στη Γερμανία.

Όλες αυτές οι συγκρίσεις, δεν θα είχαν φυσικά κανένα νόημα, αν τους τραγικά μειωμένους μισθούς μας ακολουθούσαν και γενναίες μειώσεις σε βασικά αγαθά κι υπηρεσίες στη χώρα και στην περιοχή μας πιο συγκεκριμένα. Όμως, και πάλι, οι συγκρίσεις, δεν μας ευνοούν.

Ορισμένες ενδεικτικές τιμές σε καταστήματα τροφίμων του Ζάαρ και οι αντίστοιχες δικές μας.

- Αλεύρι ενός κιλού: Ζάαρ: 0,79 Έβρος: 1,17
- Γάλα ενός λίτρου: Ζάαρ: 0,75 Έβρος: 0,96
- Ρύζι ενός κιλού: Ζάαρ: 1,69 Έβρος 2,39
- Ζάχαρη ενός κιλού: Ζάαρ: 0,80 Έβρος: 1,05